Kam një lloj marrëdhënieje të veçantë me gjërat. E shihni, mendoj se disa prej nesh kanë shumë, shumë më tepër se sa u duhen—si ata që nuk u hyn më asnjë gjë tjetër në garazh apo në dollapë, dhe për këtë arsye marrin me qira një depo për t’i mbajtur gjërat e tepërta.
Kur u zhvendosa së fundmi nga një shtëpi në një tjetër, më duhej të vendosja çfarë të bëja me gjithë gjërat që kisha grumbulluar që nga zhvendosja e fundit. Oho! Pikërisht atëherë kuptova se, pa e vënë re, isha shndërruar vërtet në një mbledhës gjërash!
Mendoj se një pjesë e madhe e problemit vjen nga kultura e materializmit, kaq e përhapur në ditët tona. Sa herë që shikojmë televizor ose futemi në internet, bombardohemi me reklama për gjërat më të reja dhe më të mira që “na duhen” patjetër. Dhe këto reklama funksionojnë. Merrni, për shembull, pajisjet elektronike. Sapo del një televizor, laptop apo telefon i ri, të gjithë e duan, dhe shumë pajisje krejtësisht të mira përfundojnë në garazh ose në dollap, bashkë me gjithë të tjerat.
Ka edhe anë të tjera negative në këtë mendësi të “gjërave”. Për shembull, kur ke shumë, rrezikon të humbasësh vlerësimin për ato që tashmë i ke.
Jezusi i vuri gjërat në perspektivë kur tha: “Kini kujdes dhe ruhuni nga çdo lakmi, sepse jeta e njeriut nuk qëndron në bollëkun e pasurive që ka” (Luka 12:15).
Një tjetër e vërtetë rreth gjërave është se, ndërsa disa kanë tepër shumë, ka të tjerë që nuk kanë as gjërat më bazike të jetës. Sa e dhimbshme!
Nëse, ashtu si unë, e dalloni tek vetja simptomën e kësaj “sëmundjeje të shumë‑gjërave”, mos u shqetësoni. Ka një kurë—të paktën në nivel personal. Mund të ndaleni dhe të shikoni me seriozitet gjithçka që keni, të vendosni se cilat gjëra i përdorni vërtet dhe ju nevojiten, dhe pjesën tjetër t’ia dhuroni bamirësisë, një fqinji apo një miku në nevojë. Siç i tha Jezusi një të riu të pasur: “Shit gjithçka që ke dhe shpërndaje ndër të varfrit, dhe do të kesh thesar në qiell” (Luka 18:22).
Do të jeni të lumtur me rezultatet. Shtëpia juaj papritur do të duket më e madhe dhe më e rregullt, dhe jeta juaj më pak e mbushur me rrëmujë.
Dhe mbani mend fjalët e Jezusit: “Më e lumtur është të japësh sesa të marrësh” (Veprat e Apostujve 20:35). Teksa u japim të tjerëve gjërat tona të tepërta me një frymë bujarie, ne grumbullojmë bekimet e Zotit—si në këtë jetë, ashtu edhe për përjetësinë.