Si të krishterë, na është thënë të “predikojmë Ungjillin për çdo krijesë” dhe të “bëjmë dishepuj nga të gjitha kombet.” Por ta jetosh këtë në praktikë shpesh nuk është aq e lehtë, sidomos sot, kur në shumë vende të botës ndarja e besimit është e kufizuar ose madje e ndaluar.

Kam kaluar shumë vite duke jetuar në vende ku ndarja e hapur e Ungjillit mund të sillte arrestim ose dëbim. Edhe pasi u shpërngula në SHBA, hasja sërish pengesa të tjera, sepse në shumë mjedise pune bisedat mbi fenë nuk shiheshin me sy të mirë.

Megjithatë, duke u përpjekur të jetoj besimin tim përmes veprimeve, marrëdhënieve të shëndosha dhe duke përfshirë me kujdes vlerat e krishtera në biseda kur ishte e përshtatshme—gjithmonë duke respektuar rrethanat dhe mjedisin ku gjendesha—kam arritur të prek shumë njerëz.

Pavarësisht nëse jetojmë në një mjedis të kufizuar apo jo, këtu janë disa mënyra si mund të ndajmë besimin tonë me të tjerët. Këto më kanë dhënë fryt në rrethana të ndryshme.

Të jemi një shembull pozitiv

Kur vlerat e krishtera reflektohen në sjelljen tonë—në mirësinë, dhembshurinë dhe shërbimin ndaj të tjerëve—veprimet tona flasin më fort se fjalët, sidomos kur të flasësh hapur për Jezusin nuk është e lejuar. Shpesh jam habitur se si gjestet e vogla të mirësisë mund të hapin biseda të thella për sfidat e jetës dhe për mënyrën se si besimi na ndihmon t’i përballojmë ato. Në një rast, dikush më tha pas një bisede: “Faleminderit që je një i krishterë i butë, një që mund ta pranojmë lehtësisht.”

Të dëgjojmë me vëmendje

Do të çuditeshit sa shumë njerëz kanë nevojë thjesht për një vesh që dëgjon, dhe sa ndryshim sjell kjo. Kam një mike që po kalon një periudhë të vështirë; ajo shpesh vjen papritur vetëm për një filxhan çaji dhe pak kohë. Duke dëgjuar me kujdes dhe duke u përpjekur të kuptojmë këndvështrimet dhe shqetësimet e të tjerëve, krijojmë hapësirë të sigurt për biseda të hapura mbi dashurinë dhe kujdesin e Zotit—pa qenë të imponueshëm mbi bindjet tona.

Të ndajmë historinë tonë personale

Si kujdestare me kohë të plotë e një të riu autik, shpesh më pyesin si ia dal, ku gjej forcën dhe qëndrueshmërinë, sidomos në ditët më të vështira. Kur është e përshtatshme, arrij ta ndaj historinë time të besimit me kujdes, pa predikuar hapur, duke treguar se si bindjet e mia të krishtera kanë ndikuar pozitivisht jetën time. Shpesh kam ndarë edhe vështirësitë e mia, dobësitë, dhe mënyrën si lutja dhe besimi më kanë mbajtur gjallë. Kjo ka inkurajuar të tjerët të reflektojnë mbi nevojat e tyre dhe të kërkojnë lutje.

Të bëjmë pyetje që nxisin mendim

Bisedat që prekin çështje më të thella të jetës shpesh hapin rrugë për të folur rreth besimit. Së fundmi vizitova një mike të moshuar në një azil, e cila këtë vit mbush 90 vjeç. Ajo u shpreh me dyshim nëse do t’i arrinte ditëlindjen. E pyeta si ndihej për këtë. Më tregoi se shpesh mendonte nëse kishte jetuar mjaftueshëm mirë për të shkuar në parajsë. Kjo solli një bisedë të bukur për jetën pas vdekjes, dhe për faktin se hyrja në qiell nuk varet nga veprat tona, por vetëm nga hiri i Zotit dhe besimi në Jezusin.

Të ofrojmë mbështetje dhe inkurajim

Edhe veprat praktike të dashurisë së krishterë, sidomos në vendin e punës, mund të kenë ndikim të madh. Në një shkollë ku punoja me nxënës të arsimit special, një mësuese po luftonte me ngarkesën e madhe të punës dhe dokumentacionin. Bleva një ëmbëlsirë dhe një kartolinë për të. Në kartolinë shpreha vlerësimin tim për gjithçka që bënte, i ofrova ndihmë në korrigjimin e detyrave dhe i premtova se do të lutesha për të. Më vonë ajo më falënderoi me lot në sy, sidomos për lutjen.

Duke e vendosur dashurinë, dhembshurinë dhe kujdesin e sinqertë në qendër të marrëdhënieve tona, ne lejojmë që drita e Zotit të shkëlqejë përmes nesh—shpesh më fort se çdo fjalë. Kur ndërtojmë lidhje të vërteta, jemi të ndjeshëm ndaj rrethanave dhe i qasemi të tjerëve me mirëkuptim, hapim mundësi që Zoti të veprojë nëpërmjet nesh, shpesh në mënyra që as nuk i kuptojmë. Nëse jemi gjithmonë gati të ndajmë shpresën që mbajmë—me butësi, respekt dhe zemra plot hir (1 Pjetrit 3:15)—do të pasqyrojmë dashurinë e Zotit dhe do të mbjellim fara besimi që Ai i rrit në kohën e Tij të përsosur.

Një lutje për ata që ende nuk e kanë njohur Atin

Nëse ende nuk e ke njohur Atin dhe dashurinë e Tij përmes pranimit të Jezusit, mund ta bësh këtë sot duke thënë këtë lutje:

I dashur Jezus, besoj se Ti je Biri i Zotit dhe se vdiqe në kryq për mua, që përmes sakrificës Tënde të jetoj përgjithmonë me Ty në qiell. Të lutem më fal mëkatet e mia. E hap derën e zemrës sime për Ty. Mbushmë me Shpirtin Tënd të Shenjtë dhe më ndihmo të jetoj në një mënyrë që të të nderojë Ty. Udhëhiqe jetën time dhe më ndihmo të të ndjek Ty. Në emrin Tënd lutem. Amen.