Kalova disa vite duke punuar si klloun, duke vizituar repartet e fëmijëve në spitale. Ishte prekëse të shihja se si çdo familje reagonte përballë sfidave të kujdesit për fëmijët e tyre të shtruar në spital. Disa familje ishin të tronditura, të mbushura me ankth, madje edhe në mohim të realitetit. Të tjera, megjithatë, dukej se kishin burime të brendshme që i ndihmonin të përballonin këtë rrugëtim të vështirë. Kjo reflektohej edhe te qetësia e fëmijëve të tyre dhe aftësia për t’u përshtatur me mjedisin e ri.

Mendoja se, po ta dinte secili prej nesh se kur do të përballej papritur me rrethana të tilla, me siguri do të përpiqej të përgatitej sa më mirë. Por pikërisht këtu qëndron sfida: ne nuk e dimë. Njëherë lexova një tregim që hedh dritë mbi mënyrën se si mund të jemi më të përgatitur për të përballuar çdo situatë të vështirë që mund të na dalë përpara. Ai thotë kështu:

Në një rajon të Afrikës, të kthyerit e parë në besimin e krishterë ishin shumë të përkushtuar ndaj lutjes. Secili besimtar kishte një vend të veçantë jashtë fshatit, ku shkonte të lutej në vetmi. Për të arritur atje, secili përdorte një shteg të vogël që kalonte mes shkurreve. Kur mbi një nga këto shtigje fillonte të rritej bari, bëhej e qartë se personi që e përdorte nuk po lutej më rregullisht. Meqenëse këta të krishterë të rinj kujdeseshin për mirëqenien shpirtërore të njëri-tjetrit, lindi një zakon i veçantë. Sa herë që dikush vinte re se një “shteg lutjeje” ishte mbuluar nga bari, shkonte te ai person dhe me dashuri i thoshte: “Mik, në shtegun tënd ka dalë bar.” — Henry G. Bosch

Edhe ne mund t’ia bëjmë vetes këtë pyetje: Si është shtegu ynë i lutjes? A është i hapur dhe i përdorur çdo ditë, apo është mbuluar nga ferrat e shqetësimeve? Kur të vijë koha e nevojës, si për ato familje në spitalin e fëmijëve, a do ta gjejmë menjëherë shtegun që na çon te lutja? Apo do të na duhet më parë të pastrojmë barërat e këqija që e kanë mbuluar?

Zoti dëshiron të jetë pjesë e jetës sonë çdo ditë, duke ecur pranë nesh si në çastet e lehta, ashtu edhe në ato të vështira. Kur ndërtojmë një marrëdhënie të ngushtë me Të, do të jetë krejt e natyrshme t’i drejtohemi Atij në kohë sprovash. Nuk do të hezitojmë, sepse “shtegu” do të jetë i hapur.

Numri i këtij muaji i Activated trajton shumë nga sfidat e jetës dhe mënyrën se si mund t’i përballojmë ato me besim, shpresë dhe këmbëngulje. Lutemi që të kujtoni gjithmonë se: “Zoti është streha dhe forca jonë, një ndihmë që gjendet gjithmonë në kohë vështirësie” (Psalmi 46:1).