“Gëzohuni gjithmonë në Zotin! Po e përsëris: Gëzohuni! Butësia juaj le të jetë e njohur nga të gjithë. Zoti është afër. Mos u shqetësoni për asgjë, por në çdo rrethanë, me anë të lutjes dhe përgjërimit, duke falënderuar, paraqitjani kërkesat tuaja Zotit. Dhe paqja e Zotit, që ia tejkalon çdo kuptimi, do të ruajë zemrat dhe mendjet tuaja në Krishtin Jezus.

“Së fundi, vëllezër dhe motra, gjithçka që është e vërtetë, gjithçka që është fisnike, gjithçka që është e drejtë, gjithçka që është e pastër, gjithçka që është e dashur, gjithçka që meriton vlerësim, nëse ka ndonjë virtyt apo diçka që meriton lavdërim, këto mendoni” (Filipianëve 4:4–8).

Kjo porosi e Palit nuk është e lehtë për t’u zbatuar në jetën e përditshme, por ajo qëndron në zemër të besimit tonë të krishterë. Të ndjekësh Jezusin do të thotë të jetosh një jetë ku paqja dhe gëzimi zënë vendin e tyre. Por vargu i tetë na tregon gjithashtu se duhet të bëjmë një përzgjedhje të vetëdijshme të mendimeve tona, në mënyrë që mendja të qëndrojë e përqendruar te gjërat që ushqejnë këtë gëzim dhe paqe.

Natyra njerëzore nuk priret vetvetiu drejt asaj që është e vërtetë, fisnike, e drejtë, e pastër, e dashur dhe e admirueshme. Përkundrazi, shpesh na tërheqin thashethemet skandaloze. Na pëlqejnë historitë ku paraqitemi si heroi ose viktima. Dhe kapemi fort pas iluzionit se kemi gjithçka nën kontroll.

Ekziston një ide se ata që ndjekin Jezusin duhet të njihen për qëndrimin e tyre gjithmonë pozitiv. Gjithmonë të gëzuar, gjithmonë të lumtur. Por në kulturën e sotme, kjo shpesh lidhet me shtirjen dhe mungesën e sinqeritetit. Të bësh sikur nuk sheh asgjë të keqe apo negative, duke u përpjekur të paraqesësh vetëm anën e bukur të jetës, nuk është aspak ajo për të cilën po flet Pali. Ai nuk po na mëson të mbajmë një pozitivitet të tepruar e të shkëputur nga realiteti.

Ajo që ai na thotë është të gëzohemi në Zotin. Po, bota është në një gjendje të rrëmujshme, por Zoti është Sovrani mbi gjithçka! Po, ndonjëherë vuajmë, por Zoti është besnik! Po, kemi frikë dhe ndihemi të shqetësuar, por shpresa jonë është te Zoti! Gëzimin dhe paqen e kemi vetëm sepse i mbajmë mendimet tona të përqendruara tek ajo që është Zoti dhe tek ajo që Jezusi arriti për ne në kryq.

Aftësia për t’u përqendruar te gjërat e mira, të vërteta dhe të drejta buron nga njohja e karakterit të Zotit dhe nga lejimi që Ai të zërë vendin më të rëndësishëm në zemrat dhe mendjet tona. Mendo sikur të ndodhesh në një fushë të gjerë e të hapur, në një ditë me diell. Është e lehtë ta përqendrosh vëmendjen te dielli. E ndien ngrohtësinë e tij, sheh dritën që rrezaton dhe asnjë ndërtesë apo pemë nuk ta pengon pamjen.

Ashtu si dielli, Zoti është më i madh se të gjitha problemet e tua, madje edhe se problemet e gjithë botës. Dhe ne mund të gëzohemi në Zotin, sepse e dimë se Ai do t’i përmbushë premtimet e Tij.