Te Ligji i Përtërirë 30:19, Zoti thotë: “Sot thërras qiellin dhe tokën si dëshmitarë kundër jush: ju kam vënë përpara jetën dhe vdekjen, bekimin dhe mallkimin. Prandaj zgjidhni jetën, që të jetoni ju dhe pasardhësit tuaj.” Sigurisht, kur erdhi Jezusi, Ai mori mbi Vete mallkimin e mëkatit dhe të vdekjes për të gjithë ne, duke u flijuar në kryq (Galatasve 3:13).

Jezusi na thotë te Gjoni 10:10: “Vjedhësi nuk vjen veçse për të vjedhur, për të vrarë dhe për të shkatërruar. Unë kam ardhur që ata të kenë jetë dhe ta kenë me bollëk.” Megjithëse, përmes veprës së përfunduar në kryq, Jezusi theu pushtetin e Satanit mbi ne, Satani, “vjedhësi”, ende nuk është larguar nga kjo botë. Ai vazhdon të sillet rreth e rrotull si një luan vrumbullues, duke kërkuar kë të përpijë (1 Pjetrit 5:8). Prandaj, ne kemi mundësinë të zgjedhim mes jetës së begatë që Jezusi erdhi t’u japë të gjithë atyre që besojnë në Të dhe e pranojnë, dhe vdekjes e shkatërrimit që sjell armiku.

Dëshiroj të ndaj me ju disa shembuj se çfarë ka nënkuptuar për mua ndër vite zgjedhja mes jetës dhe vdekjes, si dhe çfarë do të thotë ajo për mua edhe sot.

Së pari, dua të flas për fuqinë e fjalëve të mia. Te Fjalët e Urta 18:21 thuhet: “Vdekja dhe jeta janë në pushtetin e gjuhës, dhe ata që e duan do të hanë frytin e saj.” Besoj se kjo do të thotë se, pavarësisht se si zgjedh ta përdor gjuhën time, qoftë për të sjellë jetë apo vdekje, për t’i ndërtuar të tjerët apo për t’i rrëzuar, në fund do të korr frytet e zgjedhjes sime. Ky është një paralajmërim serioz që më nxit të kërkoj ndihmën e Zotit, në mënyrë që përmes fjalëve të mia të përcjell çdo ditë jetë, dashuri dhe kurajë.

Sigurisht, nuk kam qenë i përsosur në këtë drejtim, por gabimet e mia më kanë mësuar shumë. Për shembull, si muzikant që kam drejtuar disa grupe këngëtarësh dhe ansamble muzikore, kam mësuar sa e rëndësishme është të jem i kujdesshëm me fjalët e mia, veçanërisht kur u jap këshilla për përmirësim atyre me të cilët punoj. Ndonëse qëllimi im ishte i mirë dhe dëshiroja t’i motivoja njerëzit që të përmirësonin interpretimin e tyre, ndonjëherë shprehesha tepër troç. Si rezultat, kritikat e mia, edhe pse synonin të ishin konstruktive, i lëndonin dhe i shkurajonin disa prej tyre. Për fat të mirë, pata mundësi t’u kërkoja falje dhe t’i ndreqja gjërat. Kjo ua riktheu besimin në vetvete dhe ua forcoi dëshirën për të vazhduar të merreshin me muzikë. Zoti vazhdon të më mësojë se si ta them të vërtetën me dashuri (Efesianëve 4:15).

Gjithashtu, po përpiqem më shumë të mos bëj thashetheme për të tjerët dhe të mos flas keq për ta pas shpine, sepse, kur veproj kështu, e përdor gjuhën time për të sjellë vdekje dhe jo jetë.

Është po aq e rëndësishme që mbi jetën time të shpall të vërtetën e premtimeve të Zotit, në vend që të ushqej mendime negative dhe pesimiste.

Të zgjedhësh jetën mund të nënkuptojë edhe të zgjedhësh t’i falësh ata që të kanë bërë padrejtësi, në vend që të mbash mëri ndaj tyre. Kjo nuk është e lehtë, por Fjala e Zotit na mëson se duhet ta falim njëri-tjetrin, ashtu siç na ka falur edhe Perëndia në Krishtin (Efesianëve 4:32). E kundërta, hidhërimi dhe mëritë, është një rrugë që të çon drejt vdekjes dhe shkatërrimit, dhe mund të na ndotë si ne, ashtu edhe të tjerët (Hebrenjve 12:15).

Zgjedhja e jetës mund të nënkuptojë gjithashtu të mos dorëzohesh, por të këmbëngulësh edhe në ato gjëra ku fillimisht ke dështuar ose nuk ke arritur atë që shpresoje. Besoj se një pjesë e jetës së plotë dhe të begatë që Jezusi erdhi të na japë është mundësia për të arritur potencialin tonë të plotë dhe për t’u bërë gjithçka që Zoti na ka thirrur të jemi. Dështimet e herëpashershme janë pjesë e procesit të rritjes dhe të të mësuarit, por nëse lejoj që ato të më pengojnë, nuk do të mund ta arrij këtë synim. Me hirin e Zotit, po mësoj t’i përballoj dështimet, të nxjerr mësime prej tyre dhe të vazhdoj përpara drejt rritjes dhe fitoreve të reja.

Të zgjedhësh jetën mund të nënkuptojë edhe të vendosësh ta mbash vështrimin te Jezusi, te besnikëria e Tij dhe te premtimet e Tij, edhe kur duket sikur gjithçka është zhytur në errësirë. Për shembull, kohët e fundit mora lajmin e hidhur se një mike e mirë kishte ndërruar jetë. U mbusha me dhimbje dhe pikëllim, por pas pak kohe vendosa të merrja zemër te Zoti, ashtu siç bëri Davidi (1 Samuelit 30:6). Në fund të fundit, e dija se mikja ime e kishte pranuar Jezusin dhe se tani ndodhet në qiell. Kështu, në vend që të përqendrohesha te dhimbja dhe humbja, e ktheva vëmendjen te prania hyjnore dhe ngushëlluese e Frymës së Shenjtë. Aty gjeta paqen dhe ngushëllimin që më nevojiteshin.

Është e vërtetë se në qiell do të përjetojmë dashurinë e përsosur, por e di gjithashtu se Jezusi nuk erdhi për të na dhënë jetë vetëm në botën që do të vijë. Ai ka rezervuar shumë bekime edhe për ne këtu dhe tani. Apostulli Pal na thotë: “Dhe Perëndia mund t’ju japë me bollëk çdo hir, që të keni gjithmonë dhe në çdo gjë gjithçka që ju nevojitet dhe t’ju teprojë për çdo vepër të mirë” (2 Korintasve 9:8).