Mashtruesit janë kudo këto ditë. Duket sikur sa më shumë përparon teknologjia, aq më të sofistikuar dhe dinakë bëhen ata. Meqë kaloj shumë kohë para kompjuterit, mund të them se jam bërë njëfarë eksperti për të dalluar mashtrimet. Megjithatë, një ditë, ndërsa isha duke punuar për një projekt shkrimi, papritur i gjithë ekrani im u mbush me ngjyrë të kuqe dhe u shfaq një mesazh i madh që pulsonte:

“KUJDES! KOMPJUTERI JUAJ ËSHTË I INFEKTUAR. TELEFONONI MENJËHERË KËTË NUMËR, PËRNDYSHE DO TË HUMBISNI TË GJITHA TË DHËNAT TUAJA!”

Duhet ta pranoj se zemra më rrahu fort për një çast. Për një pjesë sekonde, gati sa nuk e besova. Por pastaj mora frymë thellë, tunda kokën me mosbesim dhe bëra atë që përvoja më kishte mësuar të bëja. Klikova te simboli i vogël “X” për ta mbyllur paralajmërimin dhe iu ktheva punës. Mashtrimi u shmang!

Fatkeqësisht, jo të gjithë reagojnë kështu. Shumë njerëz i zë paniku, telefonojnë numrin dhe, pa e kuptuar, përfundojnë duke i dhënë dikujt, që ndoshta ndodhet në një bodrum të errët diku larg, të dhënat e kartës së kreditit apo numrin e tyre personal të identifikimit.

Duke menduar për këtë, kuptova se ndonjëherë edhe mendja jonë sajon mashtrime të vetat. Ajo na dërgon mesazhe që duken urgjente dhe bindëse: “Nuk je mjaftueshëm i mirë!”, “Të gjithë po të gjykojnë!”, “Kjo nuk do të funksionojë kurrë!” Dhe, pa e kuptuar, ne u besojmë këtyre mendimeve dhe biem në grackën e tyre.

Kohët e fundit, organizata jonë jofitimprurëse mori një letër nga një institucion shtetëror, ku thuhej se do të më telefononin për të më pyetur rreth statusit të punësimit të njërit prej anëtarëve të stafit tonë. Deri këtu, gjithçka dukej fare e thjeshtë, apo jo? Por mendja ime nuk e pa aspak kështu. Brenda pak minutash, kishte hyrë në gjendje alarmi të plotë. Fillova të përfytyroja skenarët më të këqij: kontrolle, gjoba, male me dokumente për të plotësuar. Me pak fjalë, një letër krejt rutinë e ktheva në një krizë të vërtetë në mendjen time.

Po, telefonata erdhi. Dhe e dini çfarë? Personi në anën tjetër të telefonit ishte shumë miqësor dhe vërtet i gatshëm për të më ndihmuar. Biseduam për dhjetë minuta, sqaruam gjithçka dhe kaq ishte. Pa drama. Pa katastrofa. Mendja ime thjesht kishte bërë sërish atë që bën zakonisht: më kishte mashtruar, duke më bindur se diçka e tmerrshme do të ndodhte, ndërkohë që, në të vërtetë, gjithçka ishte në rregull.

Mendja mund të na mashtrojë, duke na bërë të shohim male aty ku ka vetëm kodra të vogla. Por nuk është e thënë të biem pre e këtyre mashtrimeve. Bibla thotë: “Mos u shqetësoni për asgjë, por në çdo gjë, me anë të lutjes dhe përgjërimit, bashkë me falënderim, ia paraqitni kërkesat tuaja Perëndisë” (Filipianëve 4:6).

Çfarë duhet të mbajmë mend? Ndaloni për një çast, merrni frymë thellë dhe shikoni faktet, por mbi të gjitha, besojini Zotit. Ai e sheh të gjithë tablonë, na qetëson frikën dhe na udhëheq përtej mashtrimeve të kësaj bote, si dhe dredhive të vetë mendjes sonë.