Jeta është një udhëtim nëpër stinë të ndryshme. Disa prej tyre janë të begata, me të korra të bollshme dhe rrezet e diellit që na përtërijnë. Të tjera janë të stuhishme, me re të hirta dhe ditë të ftohta. Ka edhe stinë që ngjajnë me një shkretëtirë: të nxehta, të thata, plot pluhur dhe të shkreta.
E gjeta veten në një shkretëtirë kur, gjatë një periudhe shumë të vështirë të jetës sime, humba gëzimin për të jetuar dhe shpresën për një të nesërme më të mirë.
Të kalosh një periudhë në shkretëtirë mund të të çojë drejt një përvoje të veçantë: të njohësh Zotin më nga afër. “Do ta çoj në shkretëtirë dhe atje do t’i flas me butësi” (Osea 2:14).
Të dish për Zotin nuk është njësoj si ta njohësh Atë personalisht. Është më e lehtë të themi se e njohim Zotin kur gjithçka shkon mirë, por unë mund të dëshmoj se e kam njohur Atë edhe në shkretëtirë. Atje ishim vetëm Zoti dhe unë, dhe pikërisht atëherë vargu që në fillim më ishte dukur kaq i bukur mori një kuptim krejt të ri për mua. Atje mësova të mbështetesha plotësisht tek Zoti. Atje ndjeva një etje të vërtetë dhe malli për ujin e jetës së përjetshme u bë gjithnjë e më i madh (Gjoni 4:15).
Në shkretëtirën time gjeta Jezusin, Bariun tim të mirë, i cili, me një gjest dashurie, preku këmbët e mia për të më ndalur në ecjen time të nxituar. Sa më e vështirë bëhej periudha që po kaloja në shkretëtirë, aq më shumë kuptoja se sa e domosdoshme ishte të besoja tek Zoti gjatë gjithë asaj kohe. Ne që kemi kaluar nëpër shkretëtira nuk mbetemi kurrë të njëjtë. Sytë tanë shpirtërorë hapen dhe mësojmë të mbështetemi plotësisht tek Zoti!
Nëse sot ndodhesh në një shkretëtirë, mbaje fort dorën e Zotit. Ki besim se planet e Tij për jetën tënde janë të mira dhe se kjo situatë e vështirë nuk është më e fuqishme se Ai që të mban dhe që nuk do të të braktisë kurrë. Shfrytëzoje këtë kohë në shkretëtirë për të ripërtërirë besimin, për të lënë pas gjithçka që të pengon të ecësh përpara dhe gjithçka që të shpërqendron. Kërkoji Zotit të të japë forcë. Njihe Atë nga afër dhe jepi Atij drejtimin e jetës sate. Ai e di se kur është koha e duhur për të të hapur një rrugëdalje nga shkretëtira. Dhe kur kjo të ndodhë, goja jote do të mbushet me të qeshura, zemra me dashuri dhe jeta me gëzim. Do ta kujtosh atë periudhë të vështirë që të bëri të kërkoje Zotin dhe zemra jote do të mbushet me mirënjohje!
Lutem që Zoti të të japë durimin për ta përballuar shkretëtirën ku ndodhesh, që besimi yt të rritet dhe forca jote të ripërtërihet, në mënyrë që të mund të shijosh jetën e re që vetëm Ai mund të të japë. Ji i sigurt se, kur të dalësh nga shkretëtira jote, do të jesh gati të marrësh të gjitha bekimet e reja dhe të freskëta që Zoti ka përgatitur për ty.