Si do të dukej një lagje ose qytet i përsosur? Ndoshta rrugët do të ishin të mbushura me shtëpi madhështore dhe në çdo cep do të kishte parqe. Nuk do të kishte bllokime trafiku, restorante të bukura do të ishin të shumta dhe klima do të ishte ideale. Të gjithë do të kishin mjaftueshëm para. Do të kishte përfitime shëndetësore të pakufizuara ose, edhe më mirë, askush nuk do të sëmurej kurrë.

Tani imagjinoje atë vend të përsosur të banuar nga njerëz të këqij. Ata gënjejnë, mashtrojnë dhe vjedhin. Zemërohen lehtë dhe janë të dhunshëm. Ankohen vazhdimisht. Lagjja dhe qyteti i përsosur nuk janë më aspak të përsosur, jo sepse u mungon diçka materiale, por sepse njerëzit që jetojnë aty e shkatërrojnë atë.

Farisenjtë po kërkonin “botën e tyre ideale”. Ata e quanin atë “mbretëria e Zotit”, dhe për ta kjo do të thoshte përmbysja e Perandorisë Romake, Izraeli duke u bërë një komb i fuqishëm dhe rritja e pushtetit dhe autoritetit të tyre. Kur Jezusi u shfaq, ata e pyetën se kur do të vinte mbretëria e Zotit. Jezusi u tha, për zhgënjimin e tyre, se mbretëria e Zotit nuk ishte diçka që mund të shihej me sy ose një vend që mund të identifikohej nga pamja. Përkundrazi, Ai tha: “Mbretëria e Zotit është brenda jush.” (Shih Luka 17:20–21.)

Jezusi nuk erdhi për të ndërtuar një “botë më të mirë”. Ai u përqendrua në bërjen e njerëzve më të mirë, përmes rilindjes dhe shndërrimit shpirtëror. Ai na tregoi sa shumë na do Zoti. Na mësoi si ta duam Zotin dhe njëri-tjetrin. Na solli në marrëdhënie të drejtë me Zotin duke paguar çmimin më të lartë për të gjitha mëkatet që kemi kryer dhe që do të kryejmë ndonjëherë. Kur dishepujt e Tij dolën për të zgjeruar mbretërinë e Tij, ata morën rolin e shërbëtorëve, ashtu si Jezusi, dhe u përqendruan te shpirtrat e përjetshëm të njerëzve, duke i inkurajuar, siç tha Pali, “të pajtohen me Zotin” (2 Korintasve 5:20).

Në fund, mbretëria e Zotit sundon aty ku besimtarët jetojnë në harmoni me Zotin dhe me njëri-tjetrin. Banorët e kësaj mbretërie mund të jetojnë në shtëpi të bukura ose në lagje shumë të varfra. Mund të jenë beqarë ose të martuar, të rinj ose të moshuar, të shëndetshëm ose të sëmurë. Megjithatë, ata përbëjnë mbretërinë dhe Zoti banon me ta, duke i mbushur me praninë e Tij. Dhe më shumë se kaq, prania e Tij rrjedh prej tyre drejt botës sa herë që një anëtar i mbretërisë së Tij dhuron një buzëqeshje ose një fjalë të mirë, ndihmon dikë në nevojë dhe ndan të vërtetën e Fjalës së Zotit dhe dashurinë e Tij me të tjerët.

Uroj që të gëzojmë jetën në mbretërinë e Tij dhe ta zgjerojmë atë çdo ditë të jetës sonë.