Kam kuptuar se sa herë që ndihem e pushtuar nga shqetësimi, në të vërtetë po imagjinoj një të ardhme ku Zoti mungon. Sikur po e përballoj të ardhmen e vetme, duke harruar ta përfshij Zotin në atë që më pret. Pikërisht aty hyn shqetësimi. Por sapo e kap veten, ndalem për një çast dhe reflektoj, e kuptoj se si më ka rrëshqitur mendimi, dhe krejt papritur, ankthi për të ardhmen kthehet në lavdërim për mirësinë e Zotit në të tashmen.

Ta kuptoja këtë model ka qenë një pikë kthese për mua. Tani, sa herë që vë re se jam e shqetësuar dhe më pushtojnë skenarët “po sikur…”, vendos të ndalem dhe t’i bëj vetes pyetjen: A po e shoh Zotin në të ardhmen time? Nëse jam e sinqertë, shpesh kuptoj se përgjigjja është jo. Kështu kam mësuar të zhvendos vëmendjen dhe t’i kujtoj vetes se Zoti më ka ndihmuar të arrij deri këtu. Ai ka qenë besnik në çdo hap—përmes sfidave, gëzimeve, humbjeve dhe fitoreve. Kur kthej kokën pas, shoh kujdesin e Tij, praninë e Tij, ngushëllimin, forcën, besnikërinë dhe dorën e Tij që më ka udhëhequr. Dhe sepse Ai ka qenë besnik në të kaluarën, mund të besoj se do të mbetet besnik edhe në të ardhmen.

Kur zgjedh me vetëdije ta shoh Zotin në të ardhmen time, shqetësimi fillon të zbehet. E imagjinoj Tekai ecën para meje, më mban për dore, ose qëndron pranë meje, dhe i kujtoj vetes se Ai është tashmë atje, duke përgatitur rrugën përpara meje. Të pranoj praninë e Tij në të ardhmen më sjell siguri dhe paqe. Ndërsa meditoj mbi premtimet e Tij në Fjalën e Tij, gjej një themel të fortë për besimin dhe shpresën time për atë që vjen.

Dëshiroj të thoja se e kam përsosur këtë praktikë. Nuk e kam. Por ajo që mund të them me bindje është se kjo ka qenë një mjet i fuqishëm për ta kthyer shqetësimin për të ardhmen në lavdërim që përfshin të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen së bashku. Kur shqetësohem, më kujtohet se deri këtu jam ndihmuar, dhe se mund të besoj që Zoti do të vazhdojë të jetë besnik. Ta shoh Zotin në të ardhmen time do të thotë të besoj në mirësinë e Tij, në planet e Tij dhe në dashurinë e Tij—pavarësisht se çfarë më pret. Dhe më nuk kam pse të frikësohem nga ajo që vjen, sepse e di që Zoti është gjithmonë me mua dhe po i punon të gjitha gjërat bashkë për të mirën time.