Kurrë më parë nuk e kisha vlerësuar miqësinë aq shumë sa gjatë krizës sime të fundit shëndetësore. Pas një operacioni të madh në zemër, që zgjati tetë orë, dhe dy ditëve në koma të shkaktuar nga mjekët, u zgjova dhe zbulova se unë dhe bashkëshortja ime ishim të rrethuar nga kujdesi dhe mbështetja e një rrjeti të mrekullueshëm miqsh të dashur. Përveç kësaj, mora fjalë për fjalë qindra mesazhe nga e gjithë bota, në telefon dhe me email. Kuraja dhe dhembshuria e miqve të mi më dhanë forcën që më duhej për të rifituar energjinë. Përmes kësaj përvoje kuptova edhe më thellë vlerën e miqësisë.

Papritur e kuptova se çdo çast që u kisha kushtuar atyre njerëzve, çdo telefonatë, çdo vizitë dhe çdo mesazh që kisha shkruar, kishte ndërtuar diçka të veçantë. Ndonjëherë jam aq i zënë me punën, sa e shtyj përgjigjen ndaj një mesazhi personal ose nuk ndalem për t’iu lutur Zotit për dikë që ka kërkuar lutje. Por pas kësaj sprove kuptova sa e çmuar është të gjesh kohë për një mik ose t’i kushtosh vëmendje një kolegu që ka nevojë për dikë që ta dëgjojë.

Nga ana tjetër, miqësitë e sinqerta nuk kërkojnë gjithmonë një investim të madh kohe. Kishim një mike që nuk e kishim parë prej disa vitesh. Ajo u shfaq në urgjencën e spitalit pak para operacionit tim. Është një mjeke e njohur dhe, sapo mori vesh për gjendjen time, nxitoi menjëherë në spital për të më inkurajuar. Reagoi aq shpejt, sa mbërriti në spital madje përpara ambulancës që më transportonte mua! Nuk mund ta përshkruaj sa shumë më dha zemër kjo në atë çast kaq vendimtar.

Gjatë asaj jave, ndërsa qëndroja në shtratin e spitalit, leximi i mesazheve të ndryshme nga miqtë dhe të njohurit luajti një rol të rëndësishëm në shërimin tim. «Sa e mirë është një fjalë e thënë në kohën e duhur!» (Fjalët e Urta 15:23).

Shpesh dëgjojmë për miq që tradhtojnë ose që mungojnë pikërisht kur kemi më shumë nevojë për ta. Edhe Bibla flet për raste të tilla, veçanërisht për Judën në jetën e Jezusit dhe për shumë njerëz në jetën e Davidit. Por kemi nevojë të dëgjojmë edhe për ata që qëndrojnë pranë nesh dhe vijnë në kohën e nevojës. Siç e përjetova vetë në kohën e vështirësisë sime, shumë miq ishin aty për të më mbështetur në dobësinë time dhe për t’i dhënë forcë familjes sonë.

Gjithçka që u desh për të ndërtuar atë besnikëri ishte pak kohë dhe interesim i sinqertë, një lutje për dikë që po kalonte një vështirësi, një fjalë inkurajimi për dikë në ankth, një telefonatë në kohën e duhur, pak humor ose një kompliment për një punë të bërë mirë. Siç thotë Fjala e Urtë: «Miku të do në çdo kohë, ndërsa vëllai lind për ditën e fatkeqësisë» (Fjalët e Urta 17:17).

Le të kujtojmë se Jezusi, megjithëse ishte Biri i Zotit, na trajtoi si miq. (Shih Gjoni 15:14–15.) Për një lexim frymëzues mbi miqësitë e thella, lexoni historinë e Ruthit me Naomin (Ruthi 1:16–17) dhe atë të Davidit me Jonatanin (1 Samuelit 18:1–4).

Disa vite më parë, fjala «networking» ishte shumë e përhapur. Ideja ishte të krijoje një listë kontaktesh që mund të të hynin në punë në të ardhmen. Por koncepti biblik është krejt ndryshe. Jezusi na mësoi të bëjmë mirë dhe të japim bujarisht, pa pritur asgjë në këmbim (Luka 6:35). Ai tha gjithashtu: «Falas keni marrë, falas jepni» (Mateu 10:8).

Nëse japim me shpresën se një ditë do të na shpërblehet, mund të humbasim gëzimin që sjell dashuria pa interes.

Këngëtari i njohur brazilian Roberto Carlos shkroi disa dekada më parë një këngë që la gjurmë në gjithë Amerikën Latine dhe ende dëgjohet në radiot e kontinentit. Në të thuhet:

«Dua të kem një milion miq,
që të këndojmë me një zë më të fuqishëm.
Dua ta ndaj këtë këngë miqësie
me këdo që ka nevojë.»

Vërtet, në kohën e vuajtjes sime, u ndjeva sikur kisha një milion miq.

Nëse ndihesh i vetmuar, je në një situatë izolimi ose prirja jote është të tërhiqesh nga të tjerët, dua të të inkurajoj të bësh hapin e parë. Afrohu tek njerëzit. Nise ti një bisedë miqësore. Dëgjo me mirëkuptim. Zgjat dorën për të ndihmuar. Siç thotë një poezi e vogël:

Shkova të gjeja një mik,
por nuk gjeta askënd;
shkova të bëhesha një mik,
dhe miqtë ishin kudo.

«Dy janë më mirë se një, sepse kanë shpërblim të mirë për mundin e tyre. Nëse njëri bie, tjetri e ngre shokun e vet. Por mjerë ai që është vetëm kur bie dhe nuk ka njeri ta ngrejë!» (Predikuesi 4:9–10).

«Ai që është i dëshpëruar ka nevojë për mirësinë e mikut të tij, që të mos largohet nga frika e të Plotfuqishmit» (Jobi 6:14).

«Vaji dhe parfumi e gëzojnë zemrën, dhe ëmbëlsia e një miku vjen nga këshilla e tij e sinqertë. Mos e braktis mikun tënd dhe mikun e atit tënd… Më i mirë është fqinji që është afër sesa vëllai që është larg» (Fjalët e Urta 27:9–10).