Sukses. Qëllime. Arritje. Këto janë fjalë që i dëgjojmë shpesh—sidomos në fillim të një viti të ri. Njerëzit mund ta përcaktojnë suksesin në mënyra të ndryshme: në bazë të karrierës, pozitës, pasurisë apo arritjes së synimeve personale, siç ndodh rëndom në kulturën moderne. Por për të krishterët, suksesi ka një kuptim shumë më të thellë—ai lidhet me jetimin në mënyrë që i pëlqen Zotit dhe që sjell bekim për të tjerët.

Bibla shpesh përdor metaforën e “dhënies së fryteve” për të përshkruar rezultatet e jetës sonë, veprimeve dhe vendimeve që marrim. Libri i Fjalëve të Urta thotë: “Fryti i të drejtit është pemë jete, dhe ai që është i mençur shpëton jetë” (Fjalët e Urta 11:30, NIV). Edhe Jezusi përdori shpesh shembujt e mbjelljes dhe të dhënies së fryteve në mësimet e Tij (Mateu 13:3–9; Gjoni 15:1–8). Ai tha: “Unë jam hardhia, ju jeni degët. Kush qëndron në mua dhe unë në të, ai jep shumë fryt; sepse pa mua nuk mund të bëni asgjë” (Gjoni 15:5, NIV).

Kur pranojmë Jezusin si Zot dhe Shpëtimtar, hyjmë në një jetë bashkëpunimi me Zotin. Të qëndrojmë në Të dhe të japim fryte nënkupton:

  • Të kemi një marrëdhënie të thellë dhe transformuese me Zotin, që sjell frytet e Frymës—dashuri, gëzim, paqe, durim, mirësjellje, mirësi, besnikëri, butësi dhe vetëpërmbajtje (Galatasve 5:22–23).
  • Të jemi bashkëshortë dhe prindër të dashur, bashkëpunëtorë të mirë, miq dhe fqinj të sjellshëm (Luka 10:29–37).
  • Të jemi ambasadorë besnikë të Krishtit në marrëdhëniet tona me të tjerët (2 Korintasve 5:20).
  • Të tregojmë ndershmëri, integritet, bujari dhe besueshmëri (2 Pjetri 1:5–9).

Fillimi i një viti të ri është një kohë e përshtatshme për të reflektuar mbi këto pika, por edhe për të menduar mbi vlera të tjera që ndikojnë në “faktorin tonë të suksesit” si të krishterë. Zoti e sheh suksesin ndryshe nga bota, dhe formula që dha Jezusi për madhështinë përmbys logjikën njerëzore: “Sepse kush është më i vogli ndër ju, ai është më i madhi” (Luka 9:48, NIV). Ai u tha gjithashtu dishepujve të Tij: “Kushdo që do të jetë i pari, le të bëhet i fundit nga të gjithë dhe shërbëtori i të gjithëve” (Marku 9:35, NIV). Suksesi biblik qëndron në ta kënaqur dhe lavdëruar Zotin përmes jetës dhe veprimeve tona, duke e dashur e shërbyer Atë dhe të tjerët.

Këto cilësi nuk zhvillohen vetëm me forcë vullneti apo me disiplinë. Marrëdhënia jonë me Zotin, koha që kalojmë duke lexuar Fjalën e Tij, në lutje dhe adhurim, janë thelbësore në mënyrën si e jetojmë jetën dhe si marrim vendimet tona. Ashtu si gjërat më të vlefshme në jetë, edhe një marrëdhënie e ngushtë me Zotin kërkon përpjekje. Duhet të gjejmë kohë për gjërat që kanë vërtet rëndësi, siç na mëson edhe ky pasazh nga Bibla:

“Ndërsa ata po vazhdonin rrugën, Jezusi hyri në një fshat, dhe një grua me emrin Marta e priti në shtëpinë e saj. Ajo kishte një motër që quhej Maria, e cila rrinte ulur te këmbët e Zotit dhe dëgjonte mësimet e Tij. Por Marta ishte e shqetësuar me shumë punë shërbimi. Ajo iu afrua Jezusit dhe i tha: ‘Zot, a nuk të intereson që motra ime më la të shërbej vetëm? Thuaji të më ndihmojë.’ Por Zoti iu përgjigj: ‘Martë, Martë, për shumë gjëra je e shqetësuar dhe e munduar, por një gjë është e nevojshme. Maria ka zgjedhur pjesën e mirë, e cila nuk do t’i merret’” (Luka 10:38–42).

Të zhvillojmë dhe të forcojmë marrëdhënien tonë me Zotin ka vlerë të përjetshme. Nëse duam ta duam Zotin me gjithë zemrën, shpirtin dhe mendjen tonë, duhet ta vendosim Atë në vendin e parë në jetën tonë, dhe “ta kërkojmë më parë mbretërinë e Zotit dhe drejtësinë e Tij” (Mateu 6:33). Mund të vlerësojmë se çfarë vendi zë Zoti në jetën tonë duke parë si e kalojmë kohën, si është jeta jonë e lutjes dhe studimit të Fjalës së Zotit, dhe nëse përpiqemi ta modelojmë jetën tonë sipas jetës dhe mësimeve të Jezusit.

Nëse e marrim seriozisht partneritetin tonë me Zotin, duhet t’i kushtojmë kohë ndërtimit të tij. Pavarësisht se si po shkojnë gjërat në jetën tonë—sa shumë sukses kemi, sa të shëndetshëm jemi apo sa e mrekullueshme është familja jonë—ne kemi nevojë për ndihmën e Zotit dhe mbushjen e Frymës së Shenjtë për të përmbushur qëllimin e Tij për ne. Të rritemi në varësinë tonë nga Zoti është një proces që zgjat gjithë jetën dhe shpesh e mësojmë më mirë përmes sfidave, vështirësive dhe pengesave.

Jeta moderne është e ngarkuar me afate, përgjegjësi dhe detyra që kërkojnë vëmendje të menjëhershme, saqë për shumë prej nesh çdo ditë është si një garë me kohën. Nëse nuk jemi të kujdesshëm me kohën tonë, gjërat e parëndësishme mund të na zënë vendin e atyre që kanë vlerë të përjetshme. Gjërat e përkohshme mund të na pushtojnë jetën, ndërsa Zoti dhe Fjala e Tij mbeten në plan të dytë. Kur ndodh kjo, ekuilibri i brendshëm prishet.

Prandaj është mirë t’i bëjmë vetes pyetje si: A i shoh të vërtetat e përjetësisë në perspektivën e duhur? A e ndjej vlerën e gjërave të përjetshme? A po investoj në ato që do të zgjasin përgjithmonë? Siç tha Jezusi, “Grumbulloni për vete thesarë në qiell… Sepse atje ku është zemra juaj, atje do të jetë edhe thesari juaj” (Mateu 6:20–21).

Çdo ditë marrim shumë vendime—shpesh të zakonshme dhe të vogla—pa kuptuar sesa ndikim mund të kenë ato në të ardhmen tonë, këtu në tokë dhe në përjetësi. Mes gjithë kërkesave për kohën dhe vëmendjen tonë, të mbajmë jetën shpirtërore në qendër nuk është e lehtë. Shumë nga gjërat që na rrethojnë janë në kundërshtim me jetën shpirtërore dhe nuk zgjasin, sepse “Bota dhe dëshirat e saj po kalojnë, por ai që bën vullnetin e Zotit qëndron përjetë” (1 Gjoni 2:17).

Mënyra si e jetojmë jetën, si e shpenzojmë kohën dhe financat tona, janë tregues të prioriteteve tona të vërteta dhe të nivelit tonë të bashkëpunimit me Zotin. Zgjedhja për të jetuar sipas vlerave të krishtera dhe për të kërkuar shpërblime të përjetshme mbi fitimet e menjëhershme kërkon përkushtim dhe sakrificë. Ndonjëherë duhet të heqim dorë nga diçka më pak e rëndësishme për t’i lënë vend gjërave më të vlefshme. Të përafronim jetën tonë me parimet biblike kërkon të marrim vendime të ndërgjegjshme për mënyrën si përdorim kohën, si planifikojmë të ardhmen dhe si veprojmë përditë.

Si të krishterë, ne jemi të privilegjuar që jetojmë në marrëdhënie me Krijuesin e gjithësisë, që na ka premtuar përjetësi gëzimi në praninë e Tij (Gjoni 17:3). Ne e njohim të vërtetën, kemi paqe në zemër dhe mbajmë si thesar Fjalën e Zotit në Bibël. Kemi nderin dhe thirrjen për ta ndarë lajmin e mirë të dashurisë dhe shpëtimit të Tij me të tjerët. Emrat tanë janë shkruar në Librin e Jetës së Tij—arsye për gëzim të pafund (Luka 10:20). Ai na ka premtuar bekim, kujdes dhe drejtim, ndërsa përpiqemi të ecim dhe të veprojmë në afërsi me Të, në një partneritet të vërtetë me Zotin.