Dhuntia e të dëgjuarit
Sapo isha transferuar në një vend të ri me bashkëshortin dhe familjen. Kjo do të thoshte shkollë e re për fëmijët dhe punë e re për bashkëshortin tim. Ishte një periudhë... »
Shkrime personale
Ndalu për të ndihmuar
Nuk e di si ndodhi, por sytë e kasieres u ngulën drejt e nga unë. Isha e zbuluar. Isha përpjekur të shmangia kontaktin me sy kur po mbaroja pazarin e ushqimeve. Më tepër... »
Vlera dhe shpërndarja si zinxhir e një përqafimi të thjeshtë
Tabelat s’ishin gjë tjetër veçse drejtkëndësha prej kompesate të bardhë të stolisura me fjalë në ngjyrë të kuqe që thonin “PËRQAFIME FALAS”, si dhe me lule, zemra, dhe sh... »
Shkulja e puplave
Kur isha femijë, në fermën në Pleasant Hill, në New York kishim gjithmonë një numër të madh pulash që endeshin vërdallë duke kërkuar krimba dhe insekte, duke gërrmuar tok... »
Gjërat thjesht ndodhin
Ndonjëherë, atëherë kur nuk e presim, zbulojmë gjëra të reja që na qartësojnë të ardhmen, na ndriçojnë mendjen dhe na rrisin besimin. Kishin kaluar disa muaj të gjatë me... »
Krijimi i hapësirave
Thashë “Më mirë vonë se kurrë” dhe morra përsipër diçka të re dhe të vonuar: në moshën pesëdhjetë e ca vjeçare u regjistrova për kurs në një autoshkollë vendase. E tmerrs... »
Nuk e duroj dot!
Ka a njerëz që i pëlqejmë më shumë se të tjerët; dhe duhet ta pranojmë se disa njerëz na pëlqejnë më shumë se disa të tjerë. Kur punoja si infermiere në urgjencën e një s... »
Pasqyra e martesës
“Mari-i-i-i-ii!” Kumbon në shtëpi zëri i stresuar i bashkëshortit tim Ivo. “Ku the se ishte këmisha ime jeshile?””E ke në dollap, në të majtë, midis këmishës së bardhë dh... »
Velat e prishura
Pas një periudhe të ngjeshur pune disa muaj më parë, kisha pritur me padurim të merrja disa pushime. E dija që duhet të mendohesha për të ardhmen time dhe planet lidhur m... »
Jo çdo dallgë vlen të kapet
Pa asnjë mundësi tjetër punësimi në atë kohë, isha në një situatë jo shumë të gëzueshme. Shefi po ma nxinte jetën. Ai ishte egoist, i paedukatë dhe i vrazhdë; si menaxher... »
Pasqyrimi i parajsës
Një shok po më tregonte një foto që kishte bërë në Kopshtin Kombëtar Shinjuku Gyoen – një park i madh në mes të Tokios. Në të dukej një qiell i kaltër brilant që kufizohe... »
Të jetosh me humbjen
Steve ishte një djalë i vogël dhe i hareshëm me sy kaf të mëdhenj, flokë bjond me kaçurrela dhe me një gropëz që i bëhej në faqen e djathtë sa herë që qeshte. Kishte sy ë... »
Frytet sipas stines
Me zërin që i dridhej, im bir më tha: “Mami, nuk e di çfarë po ndodh. Sapo shpërngula familjen për një punë të re, por nuk u bë e mundur!” Bëra gjithçka munda për ta inku... »