Niedawno przypomniała mi się piosenka, którą śpiewałam jako dziecko. Nosiła tytuł „Dziś, nie jutro”. To pięknie napisana opowieść o człowieku o najlepszych intencjach. Zaczyna się tak:

Planował być wszystkim, czym śmiertelnik być może — jutro.
Nikt nie miał być życzliwszy ani odważniejszy od niego — jutro.

Historia toczy się dalej, opisując wszystkie wielkie i wspaniałe rzeczy, które planował zrobić… jutro. Chory przyjaciel potrzebujący pomocy, biedni i zmagający się mieszkańcy jego miasta, listy do napisania, zmiany do wprowadzenia, za każdym razem znajdował wymówkę, by odłożyć to na jutro.

To naprawdę szkoda, przyznawał — ale dziś jest zajęty
i nie ma nawet chwili, by się zatrzymać po drodze.
Więcej czasu dla innych będzie miał — powtarzał —jutro.

A potem, po zmarnowaniu swojego czasu, umarł, jak kiedyś wszyscy umrzemy, i jedyne, co pozostało z jego życia, to góra rzeczy, które zamierzał zrobić… jutro. Ten człowiek mógł coś zmienić, mógł mieć wpływ, gdyby kiedykolwiek zdobył się na to, by zrobić choćby kilka z tych wspaniałych rzeczy, o których mówił, że zrobi je… jutro.

W dalszej części piosenka mówi:

Jutro nigdy nie nadchodzi,
bo gdy przychodzi — jest dziś.

Jakże to prawdziwe. My, którzy czekamy na lepszą okazję, jaśniejszy moment albo mniej zajęty czas, by komuś pomóc, możemy nigdy nie zrealizować tych dobrych i ważnych czynów, które nosimy w sercu.

Ostatnie wersy piosenki są szczególnie piękne:

Nie odkładaj dobra, które możesz uczynić dziś,
by ulżyć komuś w trudach życia.
Tak wielu potrzebuje twojej czułej miłości, wiesz,
potrzebują jej dziś, nie jutro. 1

Jeśli cenimy jedynie to, co tu i teraz, możemy nigdy nie znaleźć czasu, by inwestować w to, co wieczne. Niestety, właśnie te rzeczy, które mają wartość na całą wieczność, najczęściej trafiają na naszą listę „na jutro”. Życie wydaje się tak pilne, a praca, społeczeństwo, rodzina i obowiązki napierają z każdej strony, wypełniając nasze myśli sprawami, które często nie mają trwałego znaczenia.

Czytając Biblię i pogłębiając naszą relację z Jezusem, możemy bardzo jasno zobaczyć, jakie są nasze niebiańskie priorytety. A gdy już je odkryjemy, to od nas zależy, czy zainwestujemy w nie swój czas dziś, nie jutro.

  1. Tekst inspirowany wierszem „Tomorrow” Edgara A. Goesta (1881-1959) ↑