Od kilku lat zmagam się z przewlekłym bólem pleców. Jedną z przyczyn były złe nawyki postawy. Przyzwyczaiłem się do tego, że podczas schylania prostowałem kolana i zginałem plecy, zamiast zrobić odwrotnie: trzymać plecy prosto i uginać kolana. Ostatnio zacząłem uczyć się prawidłowej postawy. To bardzo mi pomogło i przyniosło znaczną ulgę moim plecom. To doświadczenie przypomniało mi o moim duchowym treningu.

Biblia mówi nam, że gdy przyjmujemy Jezusa do serca, stajemy się nowym stworzeniem. „To, co dawne, przeminęło, oto wszystko stało się nowe” (2 List do Koryntian 5:17). Zbawienie nie oznacza jednak, że automatycznie przestajemy skłaniać się ku grzechowi. W naszym dawnym życiu wykształciliśmy nawyki i schematy grzeszności i często przenosimy je do nowego życia. Dlatego potrzebujemy ćwiczyć nasze serca w nowym kierunku, ku pobożności (1 List do Tymoteusza 4:7–8). Jesteśmy wezwani, by zrzucić z siebie starego człowieka z jego przyzwyczajeniami i przyoblec nowego, stworzonego na obraz Boga (List do Efezjan 4:22–24).

W swoim błogosławieństwie dla Kościoła w Tesalonice apostoł Paweł modlił się, aby Bóg całkowicie ich uświęcił i aby cały ich duch, dusza i ciało zostały zachowane bez nagany na przyjście Jezusa Chrystusa (1 List do Tesaloniczan 5:23). Podobnie jak starotestamentowy przybytek miał trzy główne części: Miejsce Najświętsze, Miejsce Święte i Dziedziniec Zewnętrzny, tak i na człowieka możemy spojrzeć jako na istotę złożoną z trzech wymiarów: ducha, duszy i ciała. Nasz duch można porównać do Miejsca Najświętszego, najgłębszego wnętrza świątyni; duszę i umysł do Miejsca Świętego, a ciało do Dziedzińca Zewnętrznego. Gdy rodzimy się na nowo, w naszym duchu zostajemy odtworzeni na obraz Boga. Jednak nasza dusza i umysł potrzebują odnowy, aby pobożność mogła objawić się także w naszym zewnętrznym życiu (List do Rzymian 12:2).

Jako wierzący jesteśmy zaproszeni, by żyć w świadomości naszej nowej tożsamości w Jezusie. W Nim staliśmy się sprawiedliwością Bożą (2 List do Koryntian 5:21). 1 Duch Święty działa w nas, gdy porzucamy stare nawyki i kształtujemy nowe. „Ten, który rozpoczął w was dobre dzieło, dokończy go aż do dnia Jezusa Chrystusa” (List do Filipian 1:6). „Albowiem to Bóg sprawia w was i chcenie, i wykonanie według swojego upodobania” (List do Filipian 2:13).

  1. https://www.gotquestions.org/to-be-sin-for-us.html ↑