Na wszystkie negatywne rzeczy, które mówimy sami do siebie, Bóg dał nam swoje pełne nadziei odpowiedzi zapisane w Biblii.

Mówisz: „To niemożliwe”.
Bóg mówi: „U Mnie wszystko jest możliwe” (Ewangelia Mateusza 19:26).

Mówisz: „Jestem taki zmęczony”.
Bóg mówi: „Dam ci odpoczynek” (Ewangelia Mateusza 11:28–30).

Mówisz: „Nikt tak naprawdę mnie nie kocha”.
Bóg mówi: „Kocham cię” (Ewangelia Jana 3:16 i 13:34).

Mówisz: „Nie dam już rady”.
Bóg mówi: „Moja łaska wystarczy ci i zawsze będę przy tobie, aby ci pomóc” (2 List do Koryntian 12:9 i Psalm 91:15).

Mówisz: „Nie potrafię tego wszystkiego zrozumieć”.
Bóg mówi: „Poprowadzę cię właściwą drogą” (Księga Przysłów 3:5–6).

Mówisz: „Nie potrafię tego zrobić”.
Bóg mówi: „Nie musisz robić tego sam. Ja to uczynię” (2 Księga Kronik 20:17).

Mówisz: „To nie ma sensu”.
Bóg mówi: „To będzie tego warte” (List do Rzymian 8:18).

Mówisz: „Nie potrafię sobie wybaczyć”.
Bóg mówi: „Ja ci przebaczam” (1 List Jana 1:9 i List do Rzymian 8:1).

Mówisz: „Nie daję sobie rady”.
Bóg mówi: „Zaspokoję wszystkie twoje potrzeby” (List do Filipian 4:19).

Mówisz: „Nie jestem wystarczająco silny”.
Bóg mówi: „Dzięki mojej pomocy możesz to uczynić” (List do Filipian 4:13 i 2 List do Koryntian 3:5).

Mówisz: „Boję się”.
Bóg mówi: „Nie bój się, bo jestem z tobą” (Księga Jeremiasza 42:11).

Mówisz: „Ciągle się martwię i czuję się sfrustrowany”.
Bóg mówi: „Powierz Mi swoje troski” (1 List Piotra 5:7).

Mówisz: „Nie mam wystarczająco dużo wiary”.
Bóg mówi: „Każdemu dałem pewną miarę wiary” (List do Rzymian 12:3).

Mówisz: „Nie jestem wystarczająco mądry”.
Bóg mówi: „Dam ci mądrość” (List Jakuba 1:5 i 1 List do Koryntian 1:30).

Mówisz: „Czuję się zupełnie sam”.
Bóg mówi: „Nigdy cię nie opuszczę ani cię nie porzucę” (List do Hebrajczyków 13:5).