Jako naśladowcy Jezusa nie należymy do tego świata (Ewangelia Jana 15:19). Naszym powołaniem jest „upodobnić się do obrazu Jego Syna” (List do Rzymian 8:29), „przemienić się przez odnowienie naszego umysłu” (List do Rzymian 12:2) i „przyoblec się w Pana Jezusa Chrystusa” (List do Rzymian 13:14), tak aby Boża natura stała się naszą naturą. „Albowiem Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z Jego upodobaniem” (List do Filipian 2:13).

Umieramy dla dawnego życia i rodzimy się na nowo do nowego. Jesteśmy narodzonymi na nowo dziećmi Boga, przybranymi przez Niego, dziedzicami Jego Królestwa. Bóg, Ojciec, Jezus i Duch Święty mieszkają w naszych sercach! 1

Jesteśmy również powołani, by pomagać ratować ludzi z królestwa ciemności i otwierać ich duchowe oczy na prawdę, aby oni także mogli doświadczyć wielkiej miłości Boga, Jego przebaczenia i prawdziwej duchowej wolności.

Jezus widzi każdego z nas. Każdy człowiek został stworzony przez naszego Ojca Niebieskiego i jest przez Niego kochany. To On sprawia, że Jego słońce wschodzi nad sprawiedliwymi i niesprawiedliwymi (Ewangelia Mateusza 5:45). Posłał swojego Syna dla wszystkich ludzi, wszyscy są umiłowani. Przez łaskę narodziliśmy się na nowo i uczestniczymy w Jego celu, także w tym: „Pan namaścił mnie… posłał mnie, abym opatrywał rany serc złamanych, abym głosił wolność jeńcom i więźniom swobodę” (Księga Izajasza 61:1).

Kim są ci jeńcy? Czy wśród nich mogą być również ci, którzy zostali uwięzieni w królestwie ciemności? Nie mamy usprawiedliwiać, przemilczać ani pomniejszać zła popełnianego przez tych, którzy je czynią. Jednak jako dzieci Boga zostaliśmy powołani, by docierać z Ewangelią łaski do zagubionych bez względu na to, kim są i czego dokonali. „Ukazała się bowiem łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom” (List do Tytusa 2:11). „Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, lecz aby świat zbawić” (Ewangelia Jana 12:47).

Nasz Król postawił nas tutaj, abyśmy byli Jego czyniącymi pokój. Nie pozwólmy, by sprawy tego świata nas rozpraszały czy wikłały, lecz „dążmy do tego, co w górze” (List do Kolosan 3:2). „Postępujmy jak dzieci światłości” (List do Efezjan 5:8), jako dzieci Boga.

„Lud, który siedział w ciemności, ujrzał wielkie światło, a tym, którzy siedzieli w krainie i cieniu śmierci, światło wzeszło” (Ewangelia Mateusza 4:16).

  1. List do Rzymian 6:6; Ewangelia Jana 1:12; 2 List do Koryntian 5:17; List do Rzymian 8:17. ↑