Tag Archives: Shkrime personale

  • Qirinj dhe lutje

    Ka disa vargje me të cilat kam kaluar kohë të vështirë. Një prej tyre është “Lutuni pa pushim.”1 Ky varg është shpesh në mendjen time, dhe unë kam mësuar sa e rëndësishme është të lutesh. Unë lutem shumë, por nuk lutem vazhdimisht, kështu që, shpesh jam ndier fajtor që nuk lutem mjaftueshëm. Pavarësisht sa të mira […]

  • Parneri im i larjes së enëve

    Disa nga momentet e mia më domethënëse me Zotin kanë qenë me duart në ujin e enëve. Për shumë vite, kam pasur zakonin t’i filloj mëngjeset e mia më lexim përkushtues dhe lutje. Por në mënyrë të pashmangshme, koha kalon dhe më duhet të çohem dhe ta nis ditën para se të ndihem sikur nuk […]

  • Tre mësime besim-nxitëse

    Nisi një mëngjes, kur nuk rashë dakord me diçka që tha gruaja ime. Ishte gjatë një prej atyre përpjekjeve, ku e gjen veten acarues dhe ia hedh fajin kujdoje përreth. Isha duke thënë një kundërshtim të rëndë, kur e kapa veten në mes të fjalimit dhe vendosa të lutem, nëse duhet të vazhdoj me të. […]

  • Koha e kujt?

    Jo shumë kohë më parë, i besova një shoqeje që ndihesha e tejmbushur me stres dhe ankth mbi punën time. Ajo sugjeroi të kaloja më shumë kohë duke medituar mbi mirësinë e Zotit dhe ta studioja Fjalën e tij si kundërpërgjigje. “Por unë nuk kam kohë!” protestova. “Ç’do të thuash me nuk kam kohë?” pyeti […]

  • Lutje e thjeshtë

    Disa vite më parë, jeta ime ishte shumë e pasigurt. Dhe në mes të asaj humbjeje, krize dhe stresi, nisa të vija çdo gjë në pikëpyetje, edhe vetë themelin e besimit tim. Jam ndier shumë rehat me lutjen më parë, por më pas, u kthye në një mundim. Disa ditë isha e zemëruar me Zotin, […]

  • Një vëlla i madh

    Një ditë kur isha nëntë vjeçe, unë dhe vëllai im i madh shkuan për të notuar. Unë nuk kisha mësuar ende të notoja siç duhet dhe dija vetëm pak not qeni dhe të shtrihesha në shpinë. Vëllai im i madh ishte një notar i shkëlqyer, pikërisht kjo qe arsyeja pse prindërit e mi e dërguan […]

  • Zinxhiri i faljes

    Më kanë mahnitur gjithmonë njerëzit që mund të falin. Kur isha fëmijë, kisha një shok në shkollë, i cili nuk i kthehej të tjerëve, kur ata talleshin me sjelljet e tij të çuditshme dhe me fytyrën e tij me puçrra. Më vonë, mua m’u desh të mësoja të falja kur i dashuri im më la […]

  • Tigani i djegur

    As retë e errëta dhe acari i erës së akullt jashtë nuk dukesh aq të rrahura nga era dhe aq të ftohta sa zemra ime. Teksa mora një tigan të thellë nga dollapi, e mbusha me ujë, hodha fasule të thara në të dhe ndeza sobën, mendja ime shëtiste, duke ripërshkuar ngjarjen e javëve dhe […]

  • Ç’më mësoi Agari

    Dija pak se kush ishte Agari nga disa ilustrime të Biblës që kisha lexuar kur isha fëmijë. Por këtë vit, pasi vendosa të lexoj Biblën faqe më faqe, u hasa me historinë e saj me perspektiva të reja mbi dashurinë e Zotit për secilin prej nesh. Agari ishte shërbëtorja egjiptiane e Sarajit, gruas së Abramit.1 Ajo […]

  • Unë jam i famshmi i Zotit

    Vajza ime Kristen është e famshme. Ka qenë qëkur ka lindur. Unë dhe gruaja ime ndjekim çdo lëvizje të saj dhe dokumentojmë humorin, fytyrën dhe veprimet e saj. Ne flasim shumë për të dhe ndajmë histori rreth zakoneve të saj të çuditshme apo shijeve më të fundit. I japim asaj mbështetje dhe përkujdes, dhe bëjmë […]

  • Ktheja nderin dikujt tjetër

    Kohët e fundit kam lexuar për lëvizjen “Pay It Forward.” Ajo që më bëri më shumë përshtypje është sa e thjesht është filozofia e tyre. Prapë shpesh është vështirë të jesh altruist dhe të bësh diçka për dikë vetëm sepse të ka ndihmuar, apo sepse ti do që të vazhdojë cikli. Shumë herë në jetën […]

  • Të tregosh ndjeshmëri

    Po shikoja një intervistë të dielën e shkuar dhe të ftuarit i bënë një pyetje, “Cila është nevoja më e madhe sot në botë?” Pa nguruar, ai u përgjigj, “Ndjeshmëria. Bota ka më shumë nevojë për ndjeshmëri.” Unë, me shumë gjasa, do të isha përgjigjur pa u menduar se bota ka më shumë nevojë për […]