Tag Archives: Shkrime personale

  • E humbur në Liverpul

    Kur isha vajzë e vogël, kam dëgjuar se Zoti është i gjithëpranishëm. Kam pasur një ide të turbullt të këtij fakti, si ndonjë energji kozmike, por që atëherë, kam kaluar disa përvojë që e kanë ndryshuar këtë pikëpamje. Kur isha 18 vjeç dhe jetoja në Londër si studente në fillimet e viteve 1970, nisa ta […]

  • Më e mira e parajsës

    Isha pesëmbëdhjetë vjeç dhe i prisja me padurim të premtet, pasi nënkuptonin një udhëtim në plazh. Çdo javë gjatë verës, grupi ynë i të rinjve shfaqte një interpretim spontan këngësh dhe parodish në rrugicën në rërë prej dërrase, për të ndarë mesazhin e dashurisë së Zotit me ata që kalonin. Një të premte morëm një […]

  • Lutja si pjekja e një buke

    Lutja shpesh funksionon si pjekja e një cope buke: Fillimisht, vjen përzierja e përbërësve, mbrujtja e bukës, ardhja e brumit, dhe më pas, pjekja e produktit të përfunduar. Hapi i parë: përziej përbërësit. Kur pjek bukë, nuk mund të hedhësh një sërë përbërësish të çfarëdoshëm në një tas dhe të presësh të dalë një copë bukë. […]

  • Lutjet dy minuta

    Gjithmonë jam munduar të gjej kohë për lutjet. Edhe pse unë dhe gruaja ime lutemi bashkë çdo mëngjes dhe para se të flemë, e gjej veten duke neglizhuar “bisedën e zakonshme me Jezusin” përgjatë ditës, veçanërisht kur dalin gjëra të papritura. E di që duhet të lutem, por është e vështirë, vërtet e vështirë, të […]

  • Qirinj dhe lutje

    Ka disa vargje me të cilat kam kaluar kohë të vështirë. Një prej tyre është “Lutuni pa pushim.”1 Ky varg është shpesh në mendjen time, dhe unë kam mësuar sa e rëndësishme është të lutesh. Unë lutem shumë, por nuk lutem vazhdimisht, kështu që, shpesh jam ndier fajtor që nuk lutem mjaftueshëm. Pavarësisht sa të mira […]

  • Parneri im i larjes së enëve

    Disa nga momentet e mia më domethënëse me Zotin kanë qenë me duart në ujin e enëve. Për shumë vite, kam pasur zakonin t’i filloj mëngjeset e mia më lexim përkushtues dhe lutje. Por në mënyrë të pashmangshme, koha kalon dhe më duhet të çohem dhe ta nis ditën para se të ndihem sikur nuk […]

  • Tre mësime besim-nxitëse

    Nisi një mëngjes, kur nuk rashë dakord me diçka që tha gruaja ime. Ishte gjatë një prej atyre përpjekjeve, ku e gjen veten acarues dhe ia hedh fajin kujdoje përreth. Isha duke thënë një kundërshtim të rëndë, kur e kapa veten në mes të fjalimit dhe vendosa të lutem, nëse duhet të vazhdoj me të. […]

  • Koha e kujt?

    Jo shumë kohë më parë, i besova një shoqeje që ndihesha e tejmbushur me stres dhe ankth mbi punën time. Ajo sugjeroi të kaloja më shumë kohë duke medituar mbi mirësinë e Zotit dhe ta studioja Fjalën e tij si kundërpërgjigje. “Por unë nuk kam kohë!” protestova. “Ç’do të thuash me nuk kam kohë?” pyeti […]

  • Lutje e thjeshtë

    Disa vite më parë, jeta ime ishte shumë e pasigurt. Dhe në mes të asaj humbjeje, krize dhe stresi, nisa të vija çdo gjë në pikëpyetje, edhe vetë themelin e besimit tim. Jam ndier shumë rehat me lutjen më parë, por më pas, u kthye në një mundim. Disa ditë isha e zemëruar me Zotin, […]

  • Një vëlla i madh

    Një ditë kur isha nëntë vjeçe, unë dhe vëllai im i madh shkuan për të notuar. Unë nuk kisha mësuar ende të notoja siç duhet dhe dija vetëm pak not qeni dhe të shtrihesha në shpinë. Vëllai im i madh ishte një notar i shkëlqyer, pikërisht kjo qe arsyeja pse prindërit e mi e dërguan […]

  • Zinxhiri i faljes

    Më kanë mahnitur gjithmonë njerëzit që mund të falin. Kur isha fëmijë, kisha një shok në shkollë, i cili nuk i kthehej të tjerëve, kur ata talleshin me sjelljet e tij të çuditshme dhe me fytyrën e tij me puçrra. Më vonë, mua m’u desh të mësoja të falja kur i dashuri im më la […]

  • Tigani i djegur

    As retë e errëta dhe acari i erës së akullt jashtë nuk dukesh aq të rrahura nga era dhe aq të ftohta sa zemra ime. Teksa mora një tigan të thellë nga dollapi, e mbusha me ujë, hodha fasule të thara në të dhe ndeza sobën, mendja ime shëtiste, duke ripërshkuar ngjarjen e javëve dhe […]