Tag Archives: Shkrime personale

  • 02-Shine-your-light

    Ndriço dritën tënde!

    E njoha Marinën, thuajse 20 vite më parë, në një punishte që organizonte një OJQ japoneze për gratë refugjate të Bosnjës. Ajo ishte e afërt dhe miqësore, dhe pa dyshim i shtonte prekjen e saj shumë origjinale evenimentit, edhe pse ajo vetëm i ndihmonte këto gra të bënin disa letra të thjeshta përshëndetëse. Disa vite […]

  • 03-How-to-make-a-difference

    Si të bësh ndryshimin?

    Një pjesë e trishtueshme e ditës sime është kur dëgjoj lajmet. Thuajse çdo lajm flet për njerëz që po përballen me situata të tmerrshme. Si të krishterët dhe jo të krishterët përballen me vuajtje shumë të dhimbshme në një formë apo në një tjetër, anë e mbanë botës. Shumica e lajmeve flet për rrethana tragjike. […]

  • 04-who-is-my-neigbour

    Kush është fqinji im?

    Po i lexoja historinë e njohur të Samaritanit të Mirë1 nga një Bibël e ilustruar me figura vizatimore një grupi nxënësish tetë, nëntë vjeçarë të Shkollës të së Dielës. Historia mbaroi me pyetjen që bëri Jezusi: “Cili na këta të tre, pra, të duket se qe i afërmi i atij që ra në duart e […]

  • 05-Georges-story

    Historia e Xhorxhit

    “Ka ndonjë motivim fetar, puna humanitare që bëni? Nëse është fetare, unë jam ateist.” Endacaku plak që po më tërhiqte krahun ngjante më shumë me një bishë sesa me një njeri. Trupi i tij i rrëgjuar mbante shenjat e alkoolizmit ekstrem, por sytë e tij ishin vigjilentë dhe luteshin bashkë me të miat. “Dikur kam […]

  • 06-Light-up-your-corner

    Ndriço qoshen tënde

    U trondita nga zëri tashmë i njohur i një foshnje që qan me ngashërim. Pas perdes së lindjes, mund të dëgjoja brengosjen e nënës së tij, zërin e saj të lodhur duke u përpjekur ta qetësojë. Unë isha pesëmbëdhjetë vjeç dhe isha në spital, në pavijonin e fëmijëve pasi kisha hequr bajamet një ditë më […]

  • 07-The-power-of-a-smile

    Fuqia e një buzëqeshjeje

    Buzëqeshjet janë të fuqishme. Me shumë gjasa, ju keni takuar njerëz me dhunti, siç kam takuar edhe unë, të cilët rrezatojnë ngrohtësi dhe dashamirësi gjatë gjithë kohës. Ata buzëqeshin aq shumë, saqë vetëm duke ndenjur pranë tyre, mbush baterinë tënde shpirtërore. Edhe foshnjat janë eksperte për këtë. Pa thënë asnjë fjalë, ato ta ndriçojnë ditën […]

  • 08-The-joy-of-serving

    Kënaqësia e të shërbyerit

    Vitet e fundit, kam qenë vullnetar në një projekt që u jep mësim të rinjve pa të drejta. Unë jam rritur në një familje tipike indiane të klasës së mesme të sipërme, dhe pjesën me të madhe të jetës sime kam jetuar në një lagje të ngritur të qytetit, ku u rrita dhe shijova një […]

  • 09-Momentum

    Momentum

    Kur vuan një humbje të madhe apo je i tronditur nga problemet, ndryshimet apo pengesat e jetës, mund të duket thuajse e pamundur ose e pashpresë të fitosh, por kjo ndodh kur lufton dhe bën përpjekjet e tua më të mëdha rezultojnë në një “të pamundur” të madhe, vjen nga pas fitorja që ndryshon historinë. […]

  • 02-Following-heroes

    Të ndjekësh heronjtë

    Isha dhjetë vjeçe kur dëgjova fillimisht për Albert Schweitzer, dhe u befasova vërtet nga përkushtimi i tij, aq sa fillova të mendoja për t’u bërë mjeke si ai dhe të ndiqja hapat e tij në Afrikë. Ato ishin ditët, kur në mënyrë që të mësoja më shumë rreth diçkaje apo dikujt, duhet të lexoje libra, […]

  • 04-Eddy-and-the-earring

    Edi dhe vathi

    Ndonjëherë, heronjtë më të mëdhenj janë në fakt, të vegjlit e palavdëruar që  jetojnë jetën e tyre me kurajë të qetë. Me shembullin e tyre, ata lënë gjurmë që nuk fshihen. Edi është njëri prej tyre. Çdo të shtunë në mëngjes, unë punoj vullnetare në pavijonin e fëmijëve të një qendre ku trajtohet sëmundja e […]

  • 05-its-my-fight

    Është lufta ime

    Fabula e filmit Shenandoah është vendosur gjatë Luftës Civile në Amerikë. Është një histori prekëse e një familjeje jugore të shfaqur në konfliktin e ditës. Patriarku i familjes, Çarli Andërson, vazhdimisht ndalon djemtë e tij, që duan t’i bashkohen luftës. Çarli do të mbajë qëndrim neutral dhe të mos përfshihet derisa lufta të prekë vërtet familjen e […]

  • 06-Two-lives-to-imitate

    Dy jetë për t’u imituar

    Gjyshja ime Sabina ishte një shenjtore, që unë pata privilegjin ta njihja personalisht. Ajo nuk kishte certifikatë lindjeje, por shkoi në shkollë mjaftueshëm të mësonte të lexonte mirë. Ajo e lexonte Biblën e saj çdo ditë dhe asnjëherë nuk humbiste asnjë meshë të diele. Ajo ishte e mirë dhe e sjellshme, por kurrë nuk humbiste […]