Krijimi flet

Unë dhe familja ime shkuam një herë me makinë deri në majë të Pikes Peak (Maja Pajks), kulmit më të lartë të Maleve Shkëmbore. Rreth 4300 metra mbi nivelin e detit, soditëm pamje befasuese të liqeneve që rriheshin nga era në majë të malit, strukturave shkëmbore, pyjeve dhe maleve të larta nga të gjitha anët. E gjithë skena ishte gdhendur në kujtesën kolektive të familjes sonë, për ta ndarë atë gjithmonë e më shumë me të tjerët.

E di që ka shumë mënyra për ta përqafuar natyrën dhe për të përjetuar madhështinë e saj. Një entuziast i jetës së egër do të mrekullohej nga krijesat që banojnë në zonë, një adhurues i gjeologjisë do të befasohej nga historitë që malet rrëfejnë, një i varur adrenaline do të ngazëllehej me ngjitjen më të lartë, apo me praktikimin e një sporti ekstrem, por ajo çka pashë unë ishte një shprehje e madhe e Zotit.

Jam e befasuar si Zoti i krijoi këto pamje magjepsëse, jo nga meritat e mia apo nga meritat kolektive të njerëzimit. Duke ditur natyrën tonë mëkatare, Ai prapë e krijoi këtë botë të bukur. Disi ai e lidhi njerëzimin me këtë krijimin dhe me njëri-tjetrin. Përmes natyrës fizike, malet, oqeanet, pyjet, shkretëtirat, rrafshinat dhe ujërat, ne shohim natyrën e Tij:të qëndrueshme, të paparë, frikësuese dhe që njëkohësisht të jep jetë.

Për më tepër, çdo kush mund ta përjetojë mrekullinë e Tij, pavarësisht qëndrimit tonë ndaj Zotit. Bibla thotë se Ai i dërgon shiun të drejtit dhe të padrejtit, duke e treguar dashurinë e Tij si një të vetme. Krijimi i tij demonstron dëshirën e Tij për t’u kujdesur dhe për ta mbajtur botën dhe besnikërinë e Tij ndaj nesh, pavarësisht veprimeve tona. Krijimi, natyra, është ripërtëritëse, tregon vazhdimisht shpresë dhe premtim, edhe në prag të shkatërrimit dhe katastrofës.

Unë ndihem e vogël, vetëm një notë e vogël në këtë simfoni të stërmadhe dhe fantastike, por gjithashtu ndihem e njohur. Shpresoj që edhe ju të gjeni mundësinë të qëndroni në majë të botës, që shpirti juaj të bërtasë bashkë me timin, O Zot, Sa i Madh Që Je!