Το δώρο της έλλειψης

Η τελευταία χρονιά ήταν αρκετά δύσκολη. Όχι φριχτή, όμως ήταν μια δοκιμασία. Η οικογένειά μας αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις όσον αφορά θέματα εργασίας, υγείας και οικονομικών και ελπίζω αυτή τη χρονιά τα πράγματα να πάνε καλύτερα. Όμως πρέπει να σας πω τι μου δείχνει ο Θεός αυτή την εποχή, επειδή έχω αποκομίσει μερικά υπέροχα πράγματα απ’ αυτές τις προκλήσεις.

Μια μέρα ιδιαίτερα, ήμουν πολύ απογοητευμένη και αποθαρρυμένη επειδή τα οικονομικά μας ήταν πολύ σφιχτά, για άλλη μια φορά. Ήμουν επίσης και πάρα πολύ κουρασμένη. Ένοιωθα πως ενώ έκανα ό,τι μπορούσα, συνεχίζαμε να έχουμε ελλείψεις.

Άνοιξα τη Βίβλο μου στην Προσευχή του Κυρίου: «Δώσε μας σήμερα την καθημερινή μας τροφή».1 Η εικόνα αυτή υποδεικνύει εξάρτηση, πρέπει δηλαδή να ζητάμε από τον Θεό καθημερινά να μας δώσει αρκετά για να περάσουμε την ημέρα μας. Όχι να τρέχουμε αγχωμένοι προσπαθώντας να τα καταφέρουμε, αλλά απλά να εμπιστευόμαστε ότι ο Θεός θα μας δώσει αρκετά για την κάθε μέρα.

Δεν είναι όμως ντροπή να εξαρτόμαστε και τόσο από τον Θεό; Δεν υποδεικνύει ότι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε από μόνοι μας; Ή ότι είμαστε τεμπέληδες και αποτυχημένοι; Έπρεπε να επανακαθορίσω διανοητικά το πώς έβλεπα την έλλειψη και την ανάγκη, με σκοπό να δω τα πράγματα που προσπαθούσε να μου δείξει ο Θεός. Η έλλειψη είναι μια ευκαιρία να προσεγγίσω κοντύτερα στον Θεό, να μάθω να εμπιστεύομαι τη δική Του καλοσύνη και όχι τις δικές μου ικανότητες.

Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την οικονομική έλλειψη. Μπορεί μήπως να έχει να κάνει και με τη μοναξιά;  Ή την ανικανότητα; Ή οτιδήποτε δημιουργεί κάποιο κενό; Παρατήρησα πως όταν νοιώθω μέσα μου κάποια έλλειψη ή κενό, η πρώτη μου αντίδραση είναι να προσπαθήσω να καλύψω αυτό το κενό για να νοιώσω καλύτερα – με φίλους, πράγματα, διασκέδαση, επιτεύγματα και «παραγωγικότητα». Όμως αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε μια θέση όπου εξαναγκάζομαι να ελέγξω τι συμβαίνει μέσα μου και γενικότερα στη ζωή μου. Αρχίζω και εμβαθύνω περισσότερο σε μερικούς από τους φόβους μου και τα άλλα προβλήματα και νοιώθω ευγνώμων γι’ αυτή την ευκαιρία που μου δίνεται για πνευματική ανάπτυξη και την έλλειψη περισπασμών.

Στις εποχές της ζωής, μερικές φορές ανθίζουμε και λουλουδιάζουμε και μερικές φορές τα κλαδιά μας είναι γυμνά και οι ρίζες μας αναγκάζονται να εισχωρήσουν πιο βαθειά για να αντέξουν τον χειμώνα. Όμως μετά τον χειμώνα, πάντα ακολουθεί η άνοιξη. Έτσι αν βρίσκεστε στην εποχή της έλλειψης, ίσως ο Θεός το κάνει για να σας δείξει την καλοσύνη Του. Ίσως να θέλει να σας δείξει την πιστότητά Του και την ομορφιά της εξάρτησης απ’ Αυτόν. Είναι ο καλός σας ποιμένας (και ο δικός μου) και Αυτός θα μας φροντίσει όλους.

  1. Ματθαίου 6:11