Ο ξένος στο πάρκινγκ

Καθόμουν μέσα στο αυτοκίνητο σε ένα πάρκινγκ, χρησιμοποιώντας τον χρόνο μου εκεί να σκεφτώ ορισμένες αλλαγές στη ζωή μου και την εργασία μου. Ένοιωθα λες και είχα κολλήσει κάπου και ειλικρινά είχα αρχίσει να ανησυχώ κάπως.

Ξαφνικά κάποιος ήρθε δίπλα στο παράθυρό μου. Κοντός, κάπως ατημέλητος και με έναν αέρα απεριόριστης χαράς, με χαιρέτησε. Έμεινα κάπως ξαφνιασμένος και συγχρόνως πιο επιφυλακτικός. Η εγκληματικότητα εδώ στη Νότια Αφρική είναι αχαλίνωτη και υπάρχουν άφθονοι καιροσκόποι που ψάχνουν για έναν εύκολο στόχο. Όμως ενώ τον παρατηρούσα κάπως καχύποπτα, αυτός συνέχισε: «Όμορφη μέρα σήμερα!»

Γόγγυξα κάπως και έκανα μια λίστα στο μυαλό μου με ό,τι είχε κάποια αξία μέσα στο αυτοκίνητο.

«Ο Θεός έχει τον τρόπο Του να κάνει την κάθε μέρα ξεχωριστή!» Ξανά εγώ συμφώνησα με λίγη αγένεια, αβέβαιος για το πού το τραβούσε ο άνθρωπος αυτός.

«Ένα πράγμα είναι σίγουρο με τον Θεό, ότι γνωρίζει το καθετί! Είναι ο Σωτήρας μας και δεν μας σώζει μόνο απ’ την κόλαση, αλλά και από όλα τα προβλήματά μας εδώ!» Είχε αρχίσει να μου κινεί την περιέργεια και ανταποκρίθηκα με περισσότερο ενθουσιασμό.

Μετά ακούμπησε το χέρι του στο παράθυρο και με την οικειότητα ενός παλιού φίλου μου είπε, «Και ξέρεις και κάτι; Ο Θεός έχει εποχές στη ζωή μας. Η καθεμιά είναι διαφορετική και η καθεμιά απαιτεί όλη μας την προσοχή κάθε φορά.  Όμως η παρουσία Του είναι εμφανής σε κάθε εποχή και χρονική διάρκεια, ανεξάρτητα του πότε έρχεται ή του τι επιφέρει στη ζωή μας. Αυτός είναι πάντα μαζί μας να μας βοηθήσει να ξεκινήσουμε την κάθε νέα εποχή».

Δεν θυμάμαι ακριβώς τι του είπα εγώ, επειδή ένοιωθα πολύ φορτισμένος. Μου χαμογέλασε, μου ευχήθηκε να έχω μια όμορφη μέρα και μετά γύρισε και έφυγε, σφυρίζοντας έναν σκοπό ενώ απομακρυνόταν. Ήθελα να του πω περισσότερα, να του πω πως ήταν σταλμένος απ’ τον Θεό για να με ενθαρρύνει, να του πω τι σήμαιναν τα λόγια του στην ταραγμένη μου ψυχή. Όμως όσο περισσότερο σκεπτόμουν την όλη εμπειρία, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι ότι μάλλον ήδη το γνώριζε αυτό.

Εκείνη την ήρεμη μέρα, η τρικυμισμένη μου καρδιά γαλήνεψε από εκείνον που γαλήνεψε την θάλασσα για τους μαθητές Του. Δεν γνωρίζω ποιος ήταν εκείνος ο άνδρας, ούτε έμαθα το όνομά του. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι ήταν εκεί για μένα, ο Ίδιος ο Ιησούς που φανερώθηκε σε έναν φοβισμένο μαθητή. Οι εποχές της ζωής μου θα συνεχίζουν να αλλάζουν, ο Ιησούς όμως όχι.1

  1. βλ. Εβραίους 13:8