Μια κάρτα από τη Βερόνα

Γεννήθηκα στην γενέτειρα του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Κάθε μέρα καθώς πήγαινα σχολείο, περνούσα μπροστά από το φημισμένο μπαλκόνι όπου ο Σαίξπηρ είχε την Ιουλιέτα να καλεί τον εραστή της και στο οποίο αυτός κάποτε σκαρφάλωσε πιασμένος από μια από τις μακριές της κοτσίδες. Πρόσφατα επέστρεψα στη Βερόνα, στη Βόρεια Ιταλία και πέρασα ξανά από το ίδιο μέρος – όμως το μεγάλο πλήθος των τουριστών το έκανε σχεδόν αδύνατο να πλησιάσω στο φημισμένο μπαλκόνι. Παρατήρησα πως οι τοίχοι γύρω-γύρω ήταν γεμάτοι υπογραφές και φαίνεται ότι ο δήμος πρέπει να τους βάφει κατά διαστήματα, ώστε περισσότεροι συναρπασμένοι τουρίστες να μπορούν να γράφουν τα ονόματά τους πάνω τους. Ο δρόμος είναι γεμάτος καταστήματα που πουλάνε σουβενίρ με θέμα την αγάπη.

Δεν ξέρω τι θα σκεφτόταν ο Σαίξπηρ για τον τρόπο που η ιστορία του έχει αναπλαστεί από τη φαντασία και έχει διασκευαστεί ξανά και ξανά. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, πως η πόλη μου ποτέ δεν ήταν πιο διάσημη και όταν με ρωτάνε από πού είμαι, η απάντησή μου συνήθως προξενεί χαμόγελα και μελαγχολικούς αναστεναγμούς: Ρωμαίος και Ιουλιέτα.

Όταν ήμουν έφηβη, ένιωσα κι εγώ μεγάλη έλξη από την τραγική ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, και για αρκετά χρόνια ποθούσα κρυφά να έρθει ο Ρωμαίος μου και να εκπληρώσει όλες τις επιθυμίες της καρδιάς μου, όμως η ζωή – και τα 38 χρόνια με συζυγικά σκαμπανεβάσματα – με δίδαξαν πολλά μαθήματα στην πορεία.

Πρόσφατα διάβασα ένα σπουδαίο απόφθεγμα: «Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του να ερωτεύεσαι κάποιον και να αγαπάς κάποιον. Το να ερωτεύεσαι απλά συμβαίνει. Όμως για να αγαπήσεις πραγματικά κάποιον πρέπει να ιδρώσεις, να υποφέρεις, να γελάσεις, να μείνεις ξύπνιος, να δώσεις από τον εαυτό σου. Η πραγματική αγάπη δεν είναι κάτι που απλά συμβαίνει. Η πραγματική αγάπη είναι κάτι που εσύ το κάνεις να συμβεί”.1

Όσο και να μου αρέσουν οι μεγάλες ρομαντικές ιστορίες, έχω μάθει πως η πραγματική αγάπη είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Η πραγματική αγάπη αντέχει στο πέρασμα του χρόνου, έχει να κάνει με το να δίνεις και όχι να παίρνεις, και πάνω από όλα είναι μια δέσμευση. Επιστροφή στον Σαίξπηρ: «Η πορεία της αληθινής αγάπης ποτέ δεν ήταν ομαλή”.2 Και αυτό είναι μια πραγματική πρόκληση.

  1. F. Roversi
  2. A Midsummer Night’s Dream